Torowanie nerwowo-mięśniowe. Podstawowym celem terapii jest praca nad funkcją, której chory potrzebuje. Siła mięśni, zakres ruchu, co jest ważne w tradycyjnym postępowaniu terapeutycznym, jest tylko środkiem do uzyskania celu, jakim jest funkcja. Jest to terapia bezbolesna i funkcjonalna, to znaczy zgodna z potrzebami ruchowymi zgłaszanymi przez chorego i wzorowana  na naturalnych ruchach zdrowego człowieka.

Dąży do uzyskania w terapii sytuacji zadaniowej, w której chory może w bezpieczny sposób podjąć próbę odtworzenia funkcji. Oznacza to analizę ruchu przez fizjoterapeutę i włączenie procesu usprawniania elementów treningu samoobsługi z wykorzystaniem przedmiotów codziennego użytku i sytuacji zadaniowych np. problem z utrzymaniem łyżki, zapięciem guzika, czy chodem.

Terapia ta skierowana jest do pacjentów neurologicznych po udarach, wylewach w polineuropatiach, SM itp., do pacjentów ortopedycznych po endoprotezoplastyce, po rekonstrukcji więzadła, w bolesnym barku, bólach kręgosłupa itp, jak również po urazach sportowych.